Op verzoek : terug van weggeweest

Jawadde, mijn BDM (variatie op BFF nl Beste Dans Maatje) stuurde de virtuele wereld onlangs een bericht : “ik wil nog eens iets lezen van Team Koekendoos”.
Ewel, ik wist niet dat daar iemand op zat te wachten.
Allé, Jasmyn, speciaal voor jou ben ik hier even komen kijken en owee owee, ’t is bijna een jaar geleden!

Zou dat met al de stress te maken hebben? Het loopt alleszins gelijk met het fulltime werken in het onderwijs.

Tja,” when you don’t know where you’re going, it’s a lot harder to get lost”.

‘k Was wel bijna verloren gelopen zeker?

6 jaar geleden sloeg ik het pad in naar het kleuteronderwijs.

’t Was een bijzonder weggetje. Eén waar ik veel boeiende mensen tegenkwam, waar mijn creativiteit zotte kronkels mocht maken, waar ik vaak verstrengeld geraakte in superlieve knuffels, maar waar ik de laatste tijd te veel last kreeg van addertjes (al dan niet onder het gras)

Ik wou dit pad combineren met het moederen en het huisvrouw spelen. En daar zat een grote adder. Deeltijds werken bleek geen voor de hand liggende keuze. Als beginner moet je content zijn met wat je aangeboden wordt. In het onderwijs kun je echter lang een beginner blijven. Na 6 jaar zag het er naar uit dat ik nog wel een jaar of 10 ‘beginner’ kon zijn.
Dan maar met iets minder genoegen nemen? Hmm, dat wringt hé. Ik wil mijn kinderen thuis de aandacht geven waarvan ik vind dat ze die verdienen. Mijn ouderwetse ik vindt (neen, dit is geen dt-fout voor diegenen die me graag eens betrappen) veel tijd besteden aan opvoeding heel noodzakelijk.
De kindjes op school iets minder aanbieden? Hmm, dat worden ze nog onrustiger en krijgen ze ook niet wat ze verdienen.

Dus, ik bleef op dat pad en verloor mijn weg bijna. Een dikke pad gaf de foute richting aan (knipoog voor de insiders) en bijna liep ik erin.

Maar, omdat ik toch niet weet waar ik heen ga, heb ik de weg teruggevonden! Momenteel zit ik op een spoor dat mij recht terug brengt naar de kinesitherapie!

Van de jongsten uit onze samenleving ga ik naar de oudsten. Maar ook daar ga ik mijn creativiteit zotte bokkesprongen laten nemen. Ik blijf tenslotte trouw aan mezelf.

Zozo, nieuwe start  (en wie weet Jasmyn, minder stress, is waarschijnlijk meer goesting om af en toe eens iets te delen.)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s